Friday, February 12, 2010

Νύχτα στην πόλη

Περιδιαβαίνεις μοναχός τούτη την πολιτεία
Κτίρια ψηλά πετρόχτιστα και γκρεμισμένα
Ψημένη γη, σοβάς να βολοδέρνει στον αγέρα

Και ξάφνου φωτιά, χορός και μουσική
Κάτι παλιάτσοι στήσαμε γύρω σου ένα χορό
Χωρίς να ειν’ τ’ Αϊ Γιάννη

Πηδούσανε φωτιές
Περά και δώθε πάλι
Και δεν σ’ αφήνανε να προχωρήσεις
Σαν αποσβολωμένος κοίταγες τον οίστρο πριν αφήσεις

Και τότε την ειδές από μακριά
Σαν μια σκιά, ονειροφαντασία
Μαλλιά μακριά και μάσκα ενός πιερότου
Σου χαμογέλασε

Και ξάφνου εσβηστήκανε του κόσμου οι παλιάτσοι
Καί ‘μεινες να τηνε κοιτάς
Μέσα στη φαντασία

1 comment:

Hfaistiwnas said...

Καλημέρα!
Όταν νιώσεις το μοναδικό, πάνε όλα τα άλλα, δεν βλέπεις τίποτα..