Thursday, December 27, 2012

Esslingen Weinnachtsmarkt

I cannot speak
For what has been sung may not be spoken
This music in the middle of the Christmas market
A medieval market
A fantasy a re-creation in the middle of supermarkets and shopping malls
this open market stands
under the grey skies
As the music fills the air
it comes alive
A reality of the past
A true experience
This music is alive
it contains the people
and here modernity invades
3 guys and a woman
One of them looks like Wolverine
The other two like characters of Game of thrones
And her...
Tall and blond, dressed heavy guard against the cold
But in her eyes you don't see a travelling gypsy but a proud princess
She dominates the stage
The men seem to complement her...
This experience I want to be
I want to live in the middle ages...
When the men ploughed fields, worked the iron, and bled on the battlefield by the sword
When the women died in childbirth and the children were raised in mud...
The humans where more honest, more sincere
The blood was real
Now all we have
Is my Marlboro in my right pocket and my Samsung smartphone in my left hand recording these moments...
No brand will ever be able to recreate this
Our music is void of humans and our writing void of life
But as long as these outcasts keep playing
I will keep my memories
Of a long lost innocence...

Sunday, December 23, 2012

Red Light District

Μen in the brothels
go in alone
leave alone…
Drinking in a bar
we’re also alone
all so alone

What is that
in your smile
a glint of light

Yet all he cares about
is your body
I want your soul
your daemons
and your mind –
intellect – frontal lobes –
amygdala and hypothalamus

Under an alcohol dazed look
it’s what makes sense when
everything else fails
it’s what keeps me alive
even in the terror of reality

You laugh
I laugh
He laughs
A third one laughs
and I want to kill them all..

Violence hidden under some guise…
Usually that of language…
Kiss me or not
Anyway I’ll be drunk and forgetful
And you will not exist
next morning
but a distant cloudy memory
I went cruising with the boys…

Friday, December 21, 2012

Πέρα απ’ το ουράνιο τόξο
Πέρα απ’ το πολύχρωμο
Αυτή η μουσική είναι μαύρη
την άκουσα να λέει
Κι ίσως να είχε δίκιο
Μα εμένα αυτή η μουσική
βιομηχανικό παράγωγο
ανθρώπων ανίκανων να μιλήσουν
ήταν αναγκαία για να καλύψει
την φασαρία του μυαλού μου
Να στροβιλιστώ στο άπειρο
ως άλλος Δερβίσης
και μετά να σκύψω καιν’
αποκτήσω το φιλί μου…

Μα σ’ εκείνη την κρίσιμη
στιγμή, κι όπως έσκυψα
ένα θέρμος με χτύπησε
ατσάλινη γροθιά
Κι από ‘κει στη σπονδυλική μου στήλη
και μετά στο πρόσωπο

Και βγήκα από τη έκσταση
σταμάτησε απότομα το στροβίλισμα
σαν να ήμουν σε αεροπλάνο
που πατάει φρένα στον αέρα

Κι εκεί σε έχασα
όσο σε παρατηρούσα
να έρχεσαι από το τέλος
του ουράνιου τόξου
Τώρα σε έβλεπα παθητικά
να απομακρύνεσαι
Ίσως και όχι τόσο παθητικά όμως
Το στομάχι μου, ο πόνος, ο θυμός
εγώ που δεν μπορώ να μιλήσω
το χέρι μου που δεν φτάνει
να σε αγγίξει – να σου πει
στάσου περίμενε – γύρνα πίσω
φίλησε με...


Σάμπως εκεί
πάνω στο κόκκινο
όταν συναντηθούμε
απ' την οσμή του αίματος
που στ' άκρα τρέχει των χειλιών

Thursday, December 20, 2012

Love Story

I discovered your handwritten note in the kitchen.
A cute shopping list, written in small, jiggly letters:

                    Barilla No.6
                    Corn flour
                (A small flower drawn next to it)
                    Whipped cream for the chocolate...

                    "...should I write more..."

                    I will pay in kisses!!
                                                            Thank you Chef!

I went to the bathroom and took a shower.
I wiped myself dry with the blue towels you tried on last time,
wipe dry - use as a robe.
I remembered the blue fluff
spread evenly all over your body
like my towel was trying to usurp you...

Then, I sat on the bed,
lying down to relax,
wait for you -
but this mattress -
this mattress -
it's so soft -
this is not our mattress!

I stood up and looked around.
And suddenly it dawned to me
I was in the wrong house!

Saturday, December 15, 2012

Femme Fatale

A spider's web is my love for you.
Like a little fly trapped in my threads,
        unable to move -
                                  every move -
                                                     brings death one step closer.

And I, I am the great big spider.
The Queen, the majestic Black Widow!
I am what I am -
                       I kill my mate after copulation.

I feel so lonely,
                     and then,
You get caught in my web.
How I like to watch you struggle!
And I stay patient yet another day.
When is he going to kill himself?
Moving like a little insect...

And each day I grow closer and closer,
                                                                      laying low,
I decide that you deserve a sweet death.
Then I will consummate our fateful union...

Tuesday, November 27, 2012

Coping with Rejection

Don't take it personally
The doctor said
It is your weight son
My mother said
You know you need to conform to the norm
My friends said
Your target market is naturally limited
My best friend said
Then again I say these are not!

I am not sad
Or hurt
The day that
Is always
A bit heavy
On my left side...

I asked him once
What am I doing wrong
"You 're chasing a dream and I respect you for that"
If the whole world spins to a particular tune
Why would you want to whistle another?
Truth is more important than life
And truth is always painful and ill-suited...

There is a simple path in life
Paved with corpses
You can choose
An eagle
A fishing spider
A mosquito
A mole
A vulture
A komodo dragon
Or your own corpse…

But when you choose
Make sure you can stand
And opposing whirlwinds...

You can be either a lost island
Or a lost ship
This little matters
Since essentially the journey is the same...
Who shall step on my lonely sandy shores next?
To which harbour will I find you at the docks waving your neckerchief?

Today I laboured
Burying yourself under tasks for execution is always...
And when I went back home
I put my feet up a chair
Draw a long full puff of my vanilla – cherry pipe
Exhale and close me eyes

And as i close my eyes
And dream
My pain loosens
Your figure as I remember lucidly
in its world
That of ideas…
There my soul finds consolation
There the noise stops
There again I will find you
To fall in love with you
All over…

Friday, November 16, 2012


Στα κουρασμένα σου επάνω χέρια
Απλώσαμε της μέρας μας το γάλα
Στο ιδρωμένο σου επάνω άγγιγμα
Συμπυκνώθηκε Κέρας της Αμάλθειας…

Thursday, November 15, 2012

And as the universe goes
Round and round
So do our minds
And our bodies
And our wretched ways
So do our loves
And our times
And our spaces
So do our voices
And our stories
And our looks
So do our friendships
And our comings
And our goings
So do our somethings
And our nothings
And our maybes

So do we
As totalities
And continuities
And round as it goes
We bring along
All the debris
And all the smiles
And as you can see
Nothing remains carved
In flux aeterna
We shall exist!

Sunday, November 11, 2012

Scenes of a club IV – Insomnia

I see you
The great Observer
Lost in a kiss
Without tomorrow
I am
Self appointed guardian
Someone needs to pay attention
I observe
But never interfere…

Have you ever been touched?
No, really
Has anyone ever reached in your soul?
Grabbed a piece of it
Has anyone ever really kissed you?

I exist
In photos
Of others
New reality
Non reality
Mediated technology

The music
The rhythm
The sound that turns the brain
Mashed potatoes
Throbbing bodies
Pulsating lights

Some people just can’t take a hint
Others are just late
Some people are just like octopuses
They need space to stretch
Others ache to be touched
And yet they remain poor
How out of nothingness to create life?
Human connection
I have nothing to say
I feel nothing to say
Yet I have so much
Yet the excitement rises
Stay calm…

Thursday, November 01, 2012

Tolstoy’s Heroine

Almost red
            Your thin, delicate hair dyed fiery
Nod of a head
            And your long, eerie fingers of a spirit
Night of today
            You sat besides me and smiled
A smile more
            Just one more smile

Another glimpse, of a chance
No bars to see you
No hurdle
Another glimpse of your smile.

Saturday, October 27, 2012

Scenes of a Club III – Tu Es Petrus

Rainy island
The shepherd teaches

Memory denounced in the colors
Beside, a Palm-tree – plastic
Underneath however
Shadow of electronic diodes
Baal gathers his flock

Under the shadow of the Shepherd
Hebetic, vernal bodies
Amidst dancing litanies
And colorful mantles

Scenes of a Club II – Clubbing Desire

How do you paint
A night, full of
Short dresses and

People’s desire
Buddha was right
You need to kill desire
The need of a touch
In these times
It’s like betrayal.

The physical body
The master of the spirit
What is it to be born of it?

The body of ash
The spirit of gold
What lays
What flies
Untouchable beauty
Ineffable touch
The works

A path of sorrows…

Scenes of a Club Ι – Clubbing Encounter

So lost
So lost
So close
Yet so far apart…
On our cigarette buds,
Lights the hope
                        of tonight…

Some connection
To keep talking

These failed attempts
To communicate
Will eventually
Lead to
My bed

It’s strange
We don’t need
To talk
There is nothing
Between us
And yet your screams
And my cum
Seem so

You drink
My lies
And cheap Tequila
Have you chosen?
To what wayward
Social imperative
You find yourself
Chained tonight?

As you wake up
Naked next to me
In a foreign land
Your perfume, I will
Have already showered off…
Nothing of this
Will be ever
Spoken again…
Beyond an awkward
“Good Morning”
Like nothing ever
Makes sense
Out of Nothingness
Nothingness is born
Even if in the form
Of carnal consummation...

We leave exactly, as we

Friday, October 26, 2012

High under your bosom there where everyone is accepted

What beauty is that
That lays beside you?
No unicorn can
Fight the lioness
And suddenly the sky explodes!
Lost the eyes
Never return
To the point before...
We're all on drugs the ancient from Persepolis remarked.
Parthenon screamed
What do you mean higher standards the bride of Prassov asked?
What are u looking if not what everyone else?
Under your bosom hides the sun I said…
She laughed disapprovingly...
Since we’ll not fuck today
Let's at least dance,
Or something...


Ω Γυναίκα εσύ,
τόσα χρώματα
έχουν περάσει απ’ τα μαλλιά σου,
τα χείλη σου,
τα νύχια σου…
Δεν έχει σημασία
τι φοράς
αν πίνεις ή καπνίζεις.
Ούτε η δουλειά σου ρόλο παίζει…
Μόνο, οι επιλογές σου…

Βασίλισσα των Θηβών,
σαγηνεύτρα των πληθών
Γιατί χορεύεις μπροστά μου;
Ω Σαλώμη!

Αρέσκεσαι σε τρόπαια
και βεβαίως τροπαιούχους…
Ο Καίσαρας σου μοιάζει
όντως για Θεός.
Σου αρέσει,
υποτασόμμενη να υποτάζεις
το λιοντάρι
στα λαγόνια σου ανάμεσα
να φυλακίζεις, την πιο
δυνατή στιγμή…

Κι όμως είσαι καταραμένη
και ονειρικά αφελής.
Σαν την Κλεοπάτρα
θα πεθάνεις…
Από τσίμπημα φιδιού.
Κι όταν θα κείτεσαι νεκρή
ρόλο πια δεν θα παίζει
αν το φίδι
ήταν Κόμπρα βασιλική
ή μια απλή Οχιά…

Εσύ που αρέσκεσαι
να προτιμάς
χρυσοποίκιλτα σπαθιά
με ωραίες λαβες,
εσύ που ποτέ σου δεν
Μισείς την πένα
σε αρρωσταίνει το μελάνι.
Γιατί βέβαια ο Χρυσός
μα το μελάνι;
Ακόμη κι ο Βασιλιάς
σε λευκό χαρτί
με μαύρο μελάνι καταγράφει
όπως κι ο φτωχός.
Μα ο τελευταίος
Ούτε βρυχάται
ούτε ξεσκίζει σάρκες…

Ο έρωτας σου
δίχως ταμπού,
μα και συνάμα
Μια λεπτεπίλεπτη διαδικασία
υπόταξης και υποταγής.
Συλλογή ανδρικών μορίων
Κοσμεί τους τοίχους
των ονείρων σου…

Και μέσα σ’ όλα αυτά
κάθε πρωί που ξυπνάς
μπροστά στον καθρέφτη
να λες στον εαυτό σου
πως αδυνατείς
να καταλάβεις
γιατί κι απόψε ξύπνησες

Το ψέμα σου
κατάματα σε κοιτά.
Πότε ένας Στρατηλάτης
κοίταξε πίσω του
για δεύτερη φορά
κατακτημένη πόλη;

Friday, October 12, 2012

First Drinks For The NewComers

Upon the night's bright young stars
We drank
A beer or two
Until we discovered
Deep down inside
We are all dust

Our complex entwinements
Our diverse paths
The creation of stars
But more
The humanity unveiled

The river is always renewed

And as the last ones
Standing, we abjure
Our externalities
To the bottom
Of our abode sanctums
The rain keeps falling
The temperature

But today is a warm day
Because once again
We, the earth has come
Circle full

Let the journey begin...

Saturday, September 29, 2012

Παρατηρήσεις χωρισμού

Εδώ και ένα μήνα
έχουν σταματήσει να συνοδοιπορούν
κι όμως
σαν τον επισκεφτείς
στις γωνίες ακόμα
στέκουν όρθιες
οι φωτογραφίες και
τα δώρα, οι
κάρτες και τα ραβασάκια.

Κι όπως κορδώνεται
έτσι στο κρεβάτι
ενύπνιος σου καθομολογεί
πως χωρίς συνοδοιπόρο
οφείλει κάνεις να πενθεί.

Η κερδισμένη ματιά
ενός ξένου σώματος,
το χαμόγελο μιας
ξένης γυναίκας,
ερεθίζει τον ιππόκαμπο.

Καταλαβαίνεις αλλά πάλι
το κόστος;
Πως κάπως κάτω από
αυτόν τον ουρανό είχε
παρέα πραγματική
που αντάλλαξε για το
φευγαλέο τ’ άνεμου χάδι.

Το χαμόγελο μόνο του,
συνεχίζει την πορεία.
μια νέα μέρα.

Monday, August 20, 2012

Πως τ’ αστέρια φαντάζουν στην σιωπή
T’ αλίμονο γραμμένο σε μια φράση
Σε τοίχο με άγχους
Σπινθήρισμα του αύριο
Παραίσθηση του τώρα
Ένα φιλί και μι’ αγκαλιά
Σαν τίποτα μοιράζονται
Σαν τίποτα ξεχνιούνται
Κι ο τοίχος μάρτυρας
Καταγραφέας ιστορίας
Πως γράφεται
Και συνεχώς
Μα συνεχώς
Να σβήνεται
Και να γεννιέται...
Τα όνειρα των εραστών λιώνουνε
Δεκέμβρη μέσα του χειμώνα....

Του παρατηρητή το βλέμμα ακοίμητο
στη κίνηση των ιδεών που χάθηκαν στην νύχτα

Saturday, August 18, 2012

Μεταξύ Αχλάδου και Τύρου

Νησί ντυμένο στα μαύρα πέπλα
Η μαρίνα, το θέατρο και τα φωτά της προκυμαίας
Ο κόσμος που γυρνοβολά
Η ταβέρνα, το μεζεδοπωλείο και το μπαρ
Εγώ κι εσύ
Μεταξύ αχλάδου και τύρου

Πόσα ποτά
Και μια μειωμένη διάθεση
Είναι άραγε ο θάνατος
Η μήπως τόσα χρόνια;
Το μήνυμα στο κινητό
Εγώ κι εσύ
Μεταξύ αχλάδου και τύρου

Δεν πιστεύω σε φτηνές προφάσεις
Μα ούτε και σε ακριβές
Δεν υπάρχουν καλές ψυχές
Παρά μονό αγγίγματα και η θέληση αυτών
Ο χορός, το λουλούδι, ο μακρύς αποχαιρετισμός
Εγώ κι εσύ
Μεταξύ αχλάδου και τύρου

Κάτω από τα νόθα φώτα
Του μεθυσμένου θεού
Μια διήγηση, μια ιστορία
Εγώ κι εσύ
Μεταξύ αχλάδου και τύρου

Όμως άραγε
Τι κινάει μεταξύ μας
Είναι σάμπως όνειρο, ευχή για απωθημένο;
Είναι παραλογισμός; Θεού η προσταγή;
Εγώ κι εσύ
Μεταξύ αχλάδου και τύρου

Στο βάδισμα
Παύει η μίλια
Και η πνοή
Στο κρεβάτι πάλι μόνος μου θα κοιμηθώ
Μόνοι γυρνάμε κι απόψε σπίτι
Εγώ κι εσύ
Μεταξύ αχλάδου και τύρου

Sunday, July 29, 2012


Και καθώς μοιραζόμαστε
το καρπούζι από το ίδιο πιάτο
σκέφτομαι πως είχε δίκιο, ο John Nash.

Όπως η Πηνελόπη,
όταν υπάρχουν πολλοί μνηστήρες,
το τελικό αποτέλεσμα είναι μηδέν…

Κι έπειτα λέω πως,
οι οικονομικές θεωρίες
δεν είναι επιστήμη.

Κι ο νους καλύτερα,
να μην αναλώνεται
σε στατιστικές αναλύσεις.

Δεν υπάρχει τίποτα,
που ένα άγγιγμα
δεν μπορεί να λύσει.

Friday, June 15, 2012

Τι κι αν τα λόγια
Μέλι στάζουν
Αν το κορμί
Ν’ αποστατήσει δεν μπορεί;

Πιάσε το χέρι μου
Πλέξε τα δάχτυλα
Ας πετάξουμε μαζί.

Φίλα με
Φίλα με
Φίλα με
Φίλα με

Εκεί στο άπειρο
Ας χτίσουμε τα όνειρα μας
Πάνω στα σύννεφα ένα παλάτι από άμμο.
Oh! I Dream and pray
for darkest night
to descend

Our mellowed bodies
travelling the moonlight
our mellowed souls
sleeping side by side

How in darkness
your body shines
my light
my sweet sweet kiss
of a firefly!

I lay besides you
a lake of light
and me
me milady
a servant of lower desires
the God that came from East
commands my lust for you!

I besiege you
My Lady please
hid my words
the words of a fool
make love to me once
absorb me
and let me die
in the piece of your light
the darkest night!

Sunday, May 20, 2012

A Young Academic in His First Conference

My first
600 plus
How many holly
Young walking among
the old
Young walking among
the older.

So many
converging at one point
for a time in space
our discipline like a
Birth is the act of

Round the table
We commune
Divine intervention
Academic invention
Knowledge of the ineffable.

The bonds form
Were formed
Will form
It is here that we built
Tower of Babel…
But also compassion,

Presidents come and go
Burdens of a dinner
Anxiously eaten
But in the end
The smile
The talk that was

For that, I am present
For that, I am here
For what remains
Beyond snow,
Stone and fire…

Let us in this journey
Join hands,
Let us contemplate upon
How I become you
And you me
And together that
Which is known.

Discovery, dissemination,
All for a dream
Worth a penny…
That of a world...

Saturday, May 19, 2012

A Poem for All Occasions

Under these dim, fanciful lights
hovering, influenced of music,
senses alighting,
my gaze rested upon your (ENTER COLOUR OF EYES) eyes.

Serenity I reckon,
my soul captivated
so my body to the
rhythm of our primordial dance.

Come, take my hand and let
us swirl the endless streams.
Our rivers crossed,
our paths to intersect.

Dance with me,
this night of wonders.
Dance like it’s the last thing
                                              we do.
As our bodies collide,
our consciousness will touch
upon the kiss of desire.

If by night’s end
I have not myself
worthen proven,
then you, Milady,
may deny me of
a future dreamed.

But when my
might and bright
have your senses
woooed, Grant
Oh Beauty
the kiss of a Prince.

And when
this night
touches allure,
then I shall
meet you
again, under
the blossomed
cherry trees.

In the garden of our union.

Sunday, April 29, 2012

The path of the Sun

As the rain falls hard upon your roof,
I dream of a beach,
With golden sands,
You waking upon them,
Ethereal being.

I can see the sun shinning from within You,
I can feel the vibration, your body,
The music you choose.

The path of creation,
Strong within you.
This wretched world.
For others lost in translation,
For you what you will It,
As long as you actually do…

                                See not the blurry mirages 
                                Surrounding ships in a foggy sea 
                                Feel the world in its root 
                                Face the truth of Pain 

                                Pain is not life, 
                                Love is. 
                                Inside our flesh, 
                                Life is pain, 
                                Besieged castle, 
                                By Others. 

                                Behind your photos lies reality. 
                                The man without bread, 
                                 His tears water, 
                                 Quenching his thirst. 

                                 Absent beings 
                                 This life of ours, 

                                 Through this, 
                                 We must shine our light… 

Your name inbetween,
Your light.
Favor grants
Power of Love and Life.

Fear not for the darkness
What exists also ceases
What dies is also reborn
Eternal life-circle…

Listen to the wind
Follow the rain that chokes your spirit
Feel the light calling you
Somewhere behind the veil
You know your path

The meal is cooked
If you realise
The fire is burning

And beyond the snow
Beyond the white veil of ash
As time sits upon time
Our souls existed once
And still remain so
Even in the absence of our bodies.

There is always a shelter
Far from the common
Away from the safety of the womb
A shelter humane
A shelter of belief
For a warm hug and a hot cup of cocoa.

Smell the aroma of the flowers
The aroma of the soaked soil
It is the sweat of our labour
The principle of our existence
Through toil we shall find light.
Through darkness lies the clear path.
And you need not walk upon it alone…

Thursday, April 26, 2012

Σαν σε Πίνακα

Το κορμί σου, ένα, με σύννεφα λευκά σατέν
Ραίνουν, οι καμπύλες σου τον αφρό
Θείο νέκταρ ο ιδρώτας σου
Το φιλί σου Αμβροσία.

Στο φτερωτό σου άγγιγμα
Κρύβετ’ ο Έρωτας κι
η ψυχή σ’ ένα σου βλέμμα.

Το όστρακο ανοίγει
το μαργαριτάρι να φάνει,
κι ο παιχνιδιάρης Έρωτας
βιάζεται να στο κλέψει.

Τι θέα και τούτη μυσταγωγική
στο αχνοφέγγισμα του φεγγαριού
να ανατέλλει η μορφή σου.

Φως μέσα στη νύχτα μου
μονοπάτι σάρκινο της θέωσής μου
πως ν’ αποδώσω τούτο το μυστικό τοπίο;

Να σ’ αγκαλιάσω με καημό
Για να σε νοιώσω μέσα μου

Ο κόσμος στο ρυθμό της ανάσας σου

Saturday, April 14, 2012

Doctoral Conference

Night last
It is
What we are.

Under Stars of years

Adventurers of Truth…

Ailing society
Inviting questioning
The Path has been lost?
Under the moonlight
We look for the Sun.

What has been recorded,
A constellation
Interconnecting paths
The World’s interdependence…

Our efforts,
Future’s hope.
The promise:
A Day where the sun,
Differently shines.

Our obligation,
The blood unborn,
Our path,
Of creation…

Remaining true,
To the end.
Of enlightenment,
That is…

Through collaboration,
May the Journey
Be realized…

Towards Ithaca,
Let us sail hand in hand,
Proving those ahead,
Of us,
We just,

Someone once told me,
I have a dream.

Friday, March 02, 2012

Electronic love-science / Science & social networks

Beauty upon my fingers
The eyes bedazzled
Mediated realities
Scopic individualities
Through a looking glass

How the leafs move
And the wind speaks to me
Through patterns and equations
Reality reduced in nothing more but a few lines

What are you to me?
What am I to you?
All there is
Numbers and constructs
Linear on a white paper

Our story bits and bytes
Our talk
Last night

Tell me really
Did we ever exist?
But we must have
My dreams wet,
I wake up
If this is not reality then what is?

Images on screens
Lines mediated
Like usurped
Absconded minutes
In a networked time

Friday, February 03, 2012

Γιατί δεν έρχεσαι;

Τα στήθια μου,
αναταραχή ζητούν!

Κι εσύ δεν έρχεσαι,
εξακολουθείς από μακριά,
ν’ αποζητάς.

Δεν μπορώ,
δεν έχω,
άλλο πια.

Γιατί δεν έρχεσαι;

Κι οι μέρες κυλούν,
όπως οι νύχτες,

Δεν ξημερώνει
σε λιβάδια γκρίζα.

Γιατί δεν έρχεσαι;

Ρωτώ και ξαναρωτώ
μπροστά στον καθρέπτη.
Κι εκείνος απλά,
την μαύρη αλήθεια.

Γιατί δεν έρχεσαι;

Πόσο πρέπει να υποφέρει
το κορμί
η ύπαρξη ολάκερη;

Γιατί δεν έρχεσαι;

Ποια είναι άραγε η φύση σου;
Τι αποζητώ;
Πόσο θα αντέξω;

Να τρώω από μέσα μου,
έξω μου να μην δίνω
να παλεύω
να σηκωθώ
να ξαπλώσω
ανώμαλος δρόμος.

Κι όλα
μα όλα
Θα μπορούσαν.

Thursday, January 05, 2012


τα λευκά, μακρόσυρτά σου
αγκάλιασαν το τριαντάφυλλο.

Κι εκείνο έγειρε,
τα πέταλα του
κάτω από τέτοιο βάρος.

Στα πέταλα ανάμεσα
καθώς ελύγιζαν
είδα τα μάτια σου.

Το λεπτό το πρόσωπο,
τα χείλη τα μεγάλα,
τα μακριά μαλλιά.

Κι έπειτα, εκεί
στις άνυδρες σιωπές
τα χείλια μας βρέχαμε
ο ένας στο χαμόγελο του άλλου.

Στα χαμηλά τα βλέμματα
τη θέρμη αναγνωρίζαμε
μεσ’ τα τυχαία αγγίγματα…