Monday, March 15, 2010

Περίπατος στη βροχή

Η νύχτα είναι υγρή & κρύα…
Περπατώ περιδιαβαίνοντας την πόλη, προσπαθώντας να αποφύγω τα τρεχούμενα νερά των μπαλκονιών…
Είναι για να χωθείς κάτω από τα σκεπάσματα & να κάνες έρωτα μέχρι το πρωί…
Όχι παθιασμένο, άγριο, αλλά αργό…
Ίσα που να κινούνται τα κορμιά…
Να τρίβονται ιδρωμένα σαν τεκτονικές πλάκες το ένα πάνω στο άλλο…
Το χνώτο μου προς τα πάνω θολώνει τα γυαλιά μου…
Θολωμένα από τον έρωτα μας τζάμια…
Αααχ…! Εκείνο το δωμάτιο, πως θόλωνε τις νύχτες με βροχή…
Μετά τον έρωτα θυμάμαι καθόσουν & κοίταζες τη βροχή απ’ το παράθυρο & ‘γω εσένα…
Μια σιλουέτα μπροστά από το θολωμένο τζαμί & ένα τσιγάρο να φεγγίζει τον καπνό που πέταγε μέσα στη νύχτα…
Η βροχή δυναμώνει. Τα λούκια γεμίζουν. Οι λαμαρίνες βροντάνε. Και ‘γω ταχαίνω το βήμα μου να χωθώ κάτω από τα σκεπάσματα, να σε ονειρευτώ…