A Poem for All Occasions

Under these dim, fanciful lights
hovering, influenced of music,
senses alighting,
my gaze rested upon your (ENTER COLOUR OF EYES) eyes.

Serenity I reckon,
my soul captivated
so my body to the
rhythm of our primordial dance.

Come, take my hand and let
us swirl the endless streams.
Our rivers crossed,
our paths to intersect.

Dance with me,
this night of wonders.
Dance like it’s the last thing
                                              we do.
As our bodies collide,
our consciousness will touch
upon the kiss of desire.

If by night’s end
I have not myself
worthen proven,
then you, Milady,
may deny me of
a future dreamed.

But when my
might and bright
have your senses
woooed, Grant
Oh Beauty
the kiss of a Prince.

And when
this night
touches allure,
then I shall
meet you
again, under
the blossomed
cherry trees.

In the garden of our union.

The path of the Sun

As the rain falls hard upon your roof,
I dream of a beach,
With golden sands,
You waking upon them,
Ethereal being.

I can see the sun shinning from within You,
I can feel the vibration, your body,
The music you choose.

The path of creation,
Strong within you.
Re-invention,
This wretched world.
For others lost in translation,
For you what you will It,
As long as you actually do…

                                See not the blurry mirages 

                                Surrounding ships in a foggy sea 

                                Feel the world in its root 

                                Face the truth of Pain 

                                Pain is not life, 

                                Love is. 

                                Inside our flesh, 

                                Life is pain, 

                                Besieged castle, 

                                By Others. 

                                Look, 

                                Behind your photos lies reality. 

                                Pain 

                                Torment 

                                The man without bread, 

                                 His tears water, 

                                 Quenching his thirst. 

                                 Absent beings 

                                 Monsters 

                                 Govern. 

                                 This life of ours, 

                                 Filled 

                                 Pain. 

                                 Through this, 

                                 We must shine our light… 

Your name inbetween,
Your light.
Cypris,
Favor grants
Power of Love and Life.

Fear not for the darkness
What exists also ceases
What dies is also reborn
Eternal life-circle…

Listen to the wind
Follow the rain that chokes your spirit
Feel the light calling you
Somewhere behind the veil
You know your path

The meal is cooked
If you realise
The fire is burning

And beyond the snow
Beyond the white veil of ash
As time sits upon time
Our souls existed once
And still remain so
Even in the absence of our bodies.

There is always a shelter
Far from the common
Away from the safety of the womb
A shelter humane
A shelter of belief
For a warm hug and a hot cup of cocoa.

Smell the aroma of the flowers
The aroma of the soaked soil
It is the sweat of our labour
The principle of our existence
Through toil we shall find light.
Through darkness lies the clear path.
And you need not walk upon it alone…

Σαν σε Πίνακα

Το κορμί σου, ένα, με σύννεφα λευκά σατέν
Ραίνουν, οι καμπύλες σου τον αφρό
Θείο νέκταρ ο ιδρώτας σου
Το φιλί σου Αμβροσία.

Στο φτερωτό σου άγγιγμα
Κρύβετ’ ο Έρωτας κι
η ψυχή σ’ ένα σου βλέμμα.

Το όστρακο ανοίγει
το μαργαριτάρι να φάνει,
κι ο παιχνιδιάρης Έρωτας
βιάζεται να στο κλέψει.

Τι θέα και τούτη μυσταγωγική
στο αχνοφέγγισμα του φεγγαριού
να ανατέλλει η μορφή σου.

Φως μέσα στη νύχτα μου
μονοπάτι σάρκινο της θέωσής μου
πως ν’ αποδώσω τούτο το μυστικό τοπίο;

Να σ’ αγκαλιάσω με καημό
Για να σε νοιώσω μέσα μου

Ο κόσμος στο ρυθμό της ανάσας σου

Doctoral Conference

Night last
It is
Us
What we are.

Bright,
Young,
Willing,
Under Stars of years
Long…

Scholars,
Minds,
Adventurers of Truth…

Ailing society
Inviting questioning
The Path has been lost?
Under the moonlight
We look for the Sun.

What has been recorded,
A constellation
Interconnecting paths
The World’s interdependence…

Our efforts,
Future’s hope.
The promise:
A Day where the sun,
Differently shines.

Our obligation,
The blood unborn,
Our path,
Of creation…

Remaining true,
To the end.
Authentic
Of enlightenment,
That is…

Only,
Through collaboration,
May the Journey
Be realized…

Towards Ithaca,
Let us sail hand in hand,
Proving those ahead,
Of us,
We just,
Can…

Someone once told me,
I have a dream.

Electronic love-science / Science & social networks

Beauty upon my fingers
The eyes bedazzled
Mediated realities
Scopic individualities
Through a looking glass
Observing

How the leafs move
And the wind speaks to me
Through patterns and equations
Reality reduced in nothing more but a few lines

What are you to me?
What am I to you?
Besides
All there is
Numbers and constructs
Linear on a white paper

Our story bits and bytes
Our talk
Last night
01

Tell me really
Did we ever exist?
But we must have
My dreams wet,
I wake up
If this is not reality then what is?

Images on screens
Lines mediated
Comments
Like usurped
Absconded minutes
In a networked time

Γιατί δεν έρχεσαι;

Τα στήθια μου,
                        διψούν,
αναταραχή ζητούν!

Κι εσύ δεν έρχεσαι,
εξακολουθείς από μακριά,
ν’ αποζητάς.

Δεν μπορώ,
δεν έχω,
άλλο πια.

Γιατί δεν έρχεσαι;

Κι οι μέρες κυλούν,
όπως οι νύχτες,
έν–υπνο.

Δεν ξημερώνει
ποτέ
σε λιβάδια γκρίζα.

Γιατί δεν έρχεσαι;

Ρωτώ και ξαναρωτώ
μπροστά στον καθρέπτη.
Κι εκείνος απλά,
                           αντανακλά,
την μαύρη αλήθεια.

Γιατί δεν έρχεσαι;

Πόσο πρέπει να υποφέρει
το κορμί
η ύπαρξη ολάκερη;

Γιατί δεν έρχεσαι;

Ποια είναι άραγε η φύση σου;
Τι αποζητώ;
Πόσο θα αντέξω;

Να τρώω από μέσα μου,
έξω μου να μην δίνω
να παλεύω
να σηκωθώ
να ξαπλώσω
ανώμαλος δρόμος.

Κι όλα
μα όλα
Θα μπορούσαν.

Παράθυρο

Κάπως,

τα λευκά, μακρόσυρτά σου

δάχτυλα

αγκάλιασαν το τριαντάφυλλο.

Κι εκείνο έγειρε,

τα πέταλα του

ελύγισαν

κάτω από τέτοιο βάρος.

Στα πέταλα ανάμεσα

καθώς ελύγιζαν

είδα τα μάτια σου.

Το λεπτό το πρόσωπο,

τα χείλη τα μεγάλα,

τα μακριά μαλλιά.

Κι έπειτα, εκεί

στις άνυδρες σιωπές

τα χείλια μας βρέχαμε

ο ένας στο χαμόγελο του άλλου.

Στα χαμηλά τα βλέμματα

τη θέρμη αναγνωρίζαμε

μεσ’ τα τυχαία αγγίγματα…

Που?

Χαμένοι,
σ’ ένα μεταγλωσσικό διάστημα.
Θέσεις διαπασών.
Η μια με την άλλη,
Διαπλεκόμενο δίκτυο.

Ξεκινά.
Προς τα έξω,
απλώνει.

Δίκτυο πολυμεταβλητό.
Αναπτύσσεται.
Αναπνέει.
Πεινάει.
Τρώει.

Δίχως σταματημό,
απαιτεί:
Σάρκα,
αίμα,
εγκέφαλο και πνεύμα.

Ψωμί,
αλκοόλ, και χαμόγελο,
ανάπηρο,
λειψό,
ασθμαίνον,
δίχως να ξέρει τι να πει.

Ασθμαίνει,
δίχως να καταλαβαίνει…
Δεν ξέρει! Τι να πει;

Αναβλύζει από μέσα σου.
Πως;
Αυτό το δίκτυο.
Πυρήνας,
ή θύμα του;
Ό,τι κι αν είσαι…

Τόση πίσσα στα πνευμόνια σου,
θα έφτανε να στρώσει δρόμο.
Κι έπειτα ένα κορμί,
με το ζόρι να σ’ ακολουθήσει μπορεί.
Τι νόημα έχει κι αυτό;

*

Τι να πει ένα χαμόγελο νεκρού;
Πόση ζεστή μπορεί να αναβλύσει,
το χαμόγελο ενός πνεύματος;
Αυτήν την ψεύτικη,
κρύα ζεστασιά
αυτήν κοινωνούμε
στεκούμενοι ο ένας δίπλα στον άλλο
με τις φλέβες μας
μολυσμένες με οτιδήποτε θολώνει
την ύπαρξη
οτιδήποτε μουδιάζει τις αισθήσεις.
Κι εκεί ανάμεσα
σε τόσα φώτα
τόσες νωθρές και
συνάμα ιδρωμένες
υπάρξεις, Ευελπιστούμε
για το θαύμα, εξωθών.

Αυτό,
που ίσως μας σώσει
από τους ίδιους μας τους εαυτούς.

Κι έπειτα, κάποτε,
εκεί στις παρυφές
αυτό, το ακαθόριστο
κάτι, εκεί
νοιώθεις τον ηλεκτρισμό
από δίκτυο σε δίκτυο.

Wymeswold

Manure, muddy fields, smells of burned meat, a giant fire, – almost pagan – Guy Fawks and a Bowl of curry… In the middle of the field here he stands suit and trench the modern observer…Hot was the walk over, but the atmosphere cool – Here behold the community: The youths, The olds, The friends and the foreigners… – Gathered around – Fire and Works – A statue faux – Resemblance or reenactment – History, party, reliving or a burst of need?
A 12 year old asked about my country and I didn’t know what to answer…
Definitions a mix lost in translation – Books and an equation…
What used to be a statue still burns.
And people chatter on and on and on and on and on… and on and on ….
Hazy moon
Love not worth written
Love not worth liveth
Life begotten

Journey home

Blank eyes
Under fluorescent lighting
Empty - ing mind
A week's ramblings
And a weekend burst
Passed...

Soft music
Irrelevant people
And the roar
Travelling through countryside
18:00 looking like half midnight

Tomorrow a new day?
Surely calendarwise...

Shuttered

A body ravaged by semen
Tormented soul
The power of a kiss
The effort of a tear...

Analysing

I can see the history of the world on a tree trunk
Enamelled
As the sand is taken adeapth by the sea...

Love creeps
The hair up
Knot
The stomach
The gentleness of the move
The fantasy
Broken
By position's default
But still remains
At edge's text
Bitter ale
And a goodnight's smile

Beauty designed
Falters upon my double scotch
Where did we leave all the oysters and the fruits?
The rim of my hat
Remains
Observer absolue...

The need expressed
Drunken lip
Rosy cheeks
But,
Alive firebreathing eyes

The hands
Nervous
Nerve handling
Tense
The bones structure

A love is not worth living
Unless
Blood breaths
Fire churns
And death is the only solution
Without it,
life is not worth it...

Bodies unafraid of the cold
Flesh willingly unveiled
Flesh
Look at them
Look at them
They wait at the bus stop
They casually walk down the street
Look at them
Bodies
Flesh willingly out
A veil away
Carrying groceries walking home
Mundane aspects
Bodies inviting
A flowery existence
Hair running back
Dressed of spring autumnns end
The wind is no enemy
Look at them
And all my brain shouts
Is Why God?Why?

Στη Δύση του Ηλίου

Πευκοδάσος κεραυνοβολημένο

καμένη γη

κι από πάνω χιόνι.

Τα χέρια μου παγώνουν

Ο καρπός, που τραβώ

από το χώμα

είναι γλυκός,

σε σένα όμως όχι…

Το τι, το είναι,

το γιατί, το πώς,

το τώρα και μετά,

Οποία ερώτηση:

Μαζί.

Μόνο με παραμύθι, μπορεί κανείς

να φέρει την ανατολή.

Στο όχι, τομή,

Εκεί.

Σ’ Αγαπώ

Όπως το ποτάμι

την κοίτη του.

Όπως χύνεται

το Δέλτα

στον Ωκεανό.

Ατύχημα με θέα

Κόκκινο φεγγάρι,
Το αίμα της νιότης.
Κατάρτι ιστιοφόρο, εκτείνεται στον ουρανό.
Καθώς η νύχτα πέφτει, στις ψυχές
κατασταλάζει υγρασία.
Και από το κάστρο, ο τρελός
Παρακολουθεί τους λογικούς
Καθώς απαλλάσσουν εαυτούς
Σε πλαστικές – με θέα – καρέκλες…

Γυναίκα στο μπαρ

Α.

Σε γυρεύω
Εκεί στο ροζ
και το βλέμμα που με πεθαίνει

Στο άγγιγμα, και στο φιλί,
τ’ ουρανού
του πόθου που χυμάει και πεθαίνει

Β.

Το μυστικό
Το κρυφό
Το Είναι

Εκεί,
το φιλί σου και το άγγιγμα
θα συναντήσω…

Πριν την Πανσέληνο

(Όταν)
Η αυγή ξεθώρισε στο κορμί σου,
το κύμα έσπασε στην παραλία,
η αρμύρα ξεχώρισε στην γεύση,
και το φιλί, μεθυσμένο, έψαυσε το άγγιγμα…

(Εκεί)
Στην άνοδο των πνευμάτων
ένοιωσα αυτό που μαρτυράται…
Στο ξεψύχισμα των πνοών
βρήκα το όνομα, που τόσα χρόνια εψιθύριζα…

Τό ‘πια και χάθηκα στο γίγνεσθαι…

Σα Δηλητήριο

Πάτησαν με τις λασπωμένες πατούσες τους.
Στο μυαλό της,
σπείρανε τρόμο κι αμφιβολία.

Αρρώστησε και το κορμί της.
Από τις πληγές αναδύεται πύον και πράσινο αίμα.
Άφριζε κάθε φορά, στο χέρι βοηθείας.
Μονή λύτρωση, ο Θάνατος.

Μετάνοια

Στα βουνά του ελέους,
έκρυψα την ντροπή μου
Τον έρωτα φυλάκισα
σ' ένα κοχύλι πού ‘θαψα στη άμμο
Και τ’ όνειρο,
κάτω απ’ εν’ αμπέλι…

Δίχως ρούχα,
έτσι γυμνός,
στην πετρά όρισα πορεία.

Και τώρα,
που τα γένια μου,
άγγιξανε το πάτωμα
κοιτώ κι ελπίζω
πως για το αόρατο, έπραξα σωστά…

Τα δάχτυλα μου ζωγραφίζουν
αχιβάδες στην άμμο
Λαμπυρίζοντα χρώματα
Εξάρσεις κόκκων
Λουομένων φωτός
Ο Συννεφιασμένος ουρανός
Και το γαλανό
που αντιφεγγίζει στις χαραμάδες
Ετούτο το ταξίδι πως ξεκίνησε?

Εκείνο το πρωινό
Κράτησες τα όνειρα στο χέρι σου
Και με μουσική, χρώμα, λέξεις και φαντασία
Χάραξες μια γραμμή στην άμμο…

London Underground

The heat of the engines
The smell of burned rubber
The fumes
The doorbell
The odd voice that seems oddly (strangely) familiar
The ground shaking noise
The rush
The sweat
The distance
The newspapers
The indifferent talks
The silent flirting on the way home
The eavesdropping, observing
The iPhones & Blackberries
The iPods – ears airtight
Silent stares
Blank gazes

Tu Es Petrus

Κάπου,
Σε ένα νησί
Με βροχερό νερό
Ο ποιμένας διδάσκει τους μαθητές του

Η μνήμη μαρτυράται στα χρώματα
Δίπλα, ένας φοίνικας πλαστικός
Από κάτω όμως
Σκιά ηλεκτρονικών διόδων
Ο Μπάαλ μαζεύει τους πιστούς του

Στη σκιά του Ποιμένα
Τα νεανικά κορμιά
Εκδίδονται
Εν μέσω χορευτικών λιτανειών
Και πολύχρωμων μανδυών
Θυσία

Νεκρά σύννεφα
Γκρίζα πτώματα
Λευκό της σκιάς
Και καφέ της μιζέριας
Τι καμβά ζωγραφίσαμε κι απόψε
Τα έντερα μου ανάκατα και το στομάχι μου πατσάς
Χα!

Love Aeterna

Love born under the black sun
Out of bad blood
The destiny of eternal lovers
to die by the sword

Nameless, faceless you hero
To you we pray
To bring upon
The One
The untainted
Love
Withstanding the agony of time
bearing the burden of steel

Fighting through you
we herald the one
By you
our hope survives

Oh! Eternal Hero
Sing to us
The birth of death
Sing to us
The death of birth

Love out of agony
Primordial emotion
Sign of the darkness
Speak through the tears of desperate souls
For your brothers
Turn the myth into legend
Legend recall
Repent to the dungeons of hell


While you pierce my chest
I choke you to death

I thrust my self on your spear
For that is the death I desire

Your spear penetrates my flesh
I eat you
I eat raw your flesh
Your flesh raw I eat

No trace of humanity left
I have eaten your heart
You have crushed mine

(Only) Death shall tears us apart

Weakling human
Human weakness

Dance this dance
Around and Around
Until your steps symbolise
The magic, the eternal circle...

Love

In forms
Black and blue and red and violet
What does it matter?
Nobody is white...

Something once lost
Now has been found
Between us
That which connects

Maybe when I die
I’ll come in terms
with my body

Until then,
I am contend
To be observing
That which happens
That which doesn’t
Somewhere, inbetween the truth...

A table
Blood
A body lays there
A flagpole

You look up
What have we done here
you wonder

Shades of blue
Shades of red
Shades of violet
Skies

I am still battling
the big questions of life
loneliness, love, learn, grow

Hoes does a cheese mature?
How indeed ?

If I was a pilot
If I was a gardener

Where does it lead?

Freedom?
Autonomy?
Motivation?

Sex in the eyes
Sex in the lines
Sex between the lines
On top
On four
Underneath
Oral
Spank/spunk

When a woman kneels and gives you a blowjob is she in submissive or dominant position?

The hands of a woman caressing a man’s body

A strong embrace

Hand on hand

You and me

You wear white
I wear black

You sit on the cliff’s edge
I sit and wander

Below us the green sunlit valley
Above us the clouds
running by
always changing

A note is pulled out
You feel serenity
I feel melancholy

My heart jumped
You and me different
sides of the same coin

Amedeo Modiglianni

I denounce
dreaming
where the sight
erects the body
votive stele

Your morning
beside me
for without
your breath
I am poor...

Αποχαιρετισμός

Σε τούτο
το φευγαλέο
μέσα
άγγιγμα

Πατέρα τι θα φάμε αύριο...?

Procrastination

The light descends
In this sunset
While the TV is still on
The Laptop
Streaming live

There in the dusty corner
Your work remains
An open book
An unfinished poem
Two brush-strokes on a canvas

You keep looking
While you ponder
Baffled the how and the why
The pages turn yellow
The minutes amass

Five minutes before you die
Cold water splashed
Your feet's veins freeze
Inside out
Your ink has run out...

Bottled...

How can death be so sweet
Sweeter than life
I want to see you bleed
I want to see you whither
Your guts on floor
Blood all around
I wonder
How does it feel to step onto blood?
Barefooted

At the house of Coco Tang

Your neck…
Your shoulders…
Under the light…
I want to kiss it!
I’m dying for a kiss from your rose painted lips and your flower painted dress!
That remains the sun of life…
That exists
The touch of Gods!
For one moment
Tonight I shall remain your most precious follower!

In Here

We could

exist forever

Stasis
Nitrogen music
Silence
Oh! Silence…

“Come out”
“No! I don’t want to”
Not yet
Out there
So much noise
So much speed

How beautiful is being quiet...

In this fleeting journey

Come with me in vain
Although the reflection
Of the moon
Upon a midday’s sun
Upon the green meadows
And the wild pine forests
Upon the brown roofs
And through the milky clouds
Upon the elk’s horn
If only for a moment
Come with me...